Cussi al stet dita Sant Rumalt: «Sta sentati tal cio cuhual come tal paradeis». I cuhuai munastics e rimitics a no son loucs di ciastic come intun carcur, ne dome ciamaris di durmi. A son propit una sercia dal paradeis stes, prin dal timp, ca ju su la ciara.
S'un'anima a je in ria cun Diu, il sidin cumplet e il cunfinament dal cuhual a no ghi partin la solitudin. A ufrissin invessit un ritieir ad in plen da li distrassiuns dal mont, da che, prin da l'ora, l'anima a pos sercia il biel dal seil.
Par tibiac un cuhual al e un ambient no dome da ch'al vif un munic intun munistieir, o pur un rimit intun rimitacc, ma encia da ch'a tegnin siarat un prisunieir intun carcur. Ma i cuhuai dai munics e dai rimitt a no son loucs di ciastic come ch'a lu son i cuhuai tai carcurs.

I camalduleis a no an una presinsa ca di nuatris. Ma stint che, ta chistis ciaris, i vin duzours vut l'impressiun d'essi a sta intun ritieir natural, i vecius a sterin huardat viars di Sant Rumalt tant che sant protetour. E compain ch'il cuhual dai camalduleis a nol e un ciastic par lour, a nol lu e nencia par nuatris ciatassi cussi lontans da li distrassiuns dal mont, siaratt four tai nustris boscs di saps. — Publicat tal vinciasiet di maic dal scour sent e vinciaseis.
Aucun commentaire:
Publier un commentaire