Rumalt al stet nassut tal secul deis a Ravena. D'una ciasada ilustra e prinsipesca, al stet menat in zuventut una vita plena di stravissis, tipica da la so cundissiun. Sfarssat di sio pari a fa di secont intun duel, al ret stat testemuni dal copament d'un sio parint. Cunturbat in mout prufunt di chistu fat, al stet dessidut d'espia il peciat dal pari ta l'abassia benedetina di Sant Apulinar a Classe, dongia di Ravena. Via pa la so permanensa di doi scour zour, al ghi stet cumparut do voltis in visiun il vescul martar, ch'i siei rescc a pulsin uli. Chistu fat al lu stet sburtat a ufrissi dal dut a Diu. Tirat dentri ta la cungregassiun, al stet lusit tant che model di virtut munastica e d'assetisin ma, di che strada, chista so cundota a ghi stet valut il marun e li persecussiuns da la banda dai cunfradis, che, ciapatt dal spirt di chistu mont, a no erin partatt a miora il lour mout d'essi.

Seneous d'una vita perfeta, Rumalt al stet lassat l'abassia dopu trei ains; al stet zut la dal rimit Marin, ch'al era a sta sul murlac dongia di Vignesia. Al stet cugnussut ta chel treif encia l'abat Guarin dal munistieir di Sant Micheil a Cuxa, situat da peit da la mont Canigou, tai Pireneus orientai. Rumalt, insiemit cun Marin e cul ex dous venessian Pieri Orseolo, al si stet sistemat no lontan di chel munistieir, dantsi via a d'un assetisin rigurous. Al ret stat uli ch'al stet madressut in lui il cunset da la vita rimitica, poiada d'una cumunitat sot la huida d'un superiour.
Dopu turnat in Italia, al si stet impegnat ad in plen a funda e daciaforma munistieirs e rimitatt, li ch'a sfluriva la vita rimitica. La numenansa di Rumalt tant che rimit ardint a stet rivada fint al emperadour Udon Tiarcc, ch'al lu stet numenat abat a Classe, incargantlu di daciaforma il munistieir. In ogni cas, dopu un an, Rumalt al stet rinunsiat al sio compit. Al si stet inviat banda da l'abassia di Mont di Cassin, da ch'al stet cugnussut un munic di non Benedet, encia lui seneous di mena una vita rimitica. Chel al lu stet menat tal sio ritieir intun louc clamat Pereum, no lontan di Ravena, dongia dai marecatt dal Po.
La tradissiun a conta che, in timp d'un sio pelegrinacc tai munistieirs, Rumalt al si stet indurmidit dongia da la sitat d'Arecc, in Toscana. Al stet jodut in sun i siei dissepui, vistutt di blanc, ch'a zevin su pa la sciala di Jacop dret in seil. Al stet interpretat il sun tant che segnal di Diu e, par chel, ret dessidut di funda un rimitacc ta chel louc. Intant ch'al zeva la dal vescul par dumandaghi il permes di meti in vora il sio proget, al stet ciatat il paron da la valada ch'al ghi stet cuntat di vei belza fat il stes sun encia lui e che, seneous di jodilu inverat, al veva intensiun di daghi via ai munics il teren intieir pa la custrussiun d'un munistieir. Il paron dal teren al si clamava Maldulus. Tant che sein di gratitudin tai siei cunfrontt, a ghi sterin mitut non al louc campus Malduli (ciamp di Maldulus); i munics d'uli a rin statt clamatt camaldulenses, val a disi «camalduleis», chei dal ciamp di Maldulus.
Tirant dongia i rimitt in cumunitatt pissulis, e fadint jentra ta la lour vita una regula fissa e l'ubidiensa al superiour, Rumalt al stet duventat il dacianovadour da la vita rimitica ta la Glesia bandanodica. Chist al stet sussedut intun treif cant ch'un grun d'abatt, ch'a no rispietavin cun fedeltat la regula di Sant Benedet, a menavin una vita munastica massa flapa, pi interessatt ch'a rin statt ai lour munistieirs che no al partaju indenant, cant che l'osservansa munastica a jera in declin. Ta chel moment, par miecc da la misericordia di Diu, Rumalt al si stet palesat al mont tant ch'il sureli tra i nuvatt. Al stet fundat chistu stamp maraveous di rimitt in Toscana, sui pics dai Apenins, tal miecc dai boscs di saps, tal sant rimitacc dal ciamp di Maldulus. Rumalt al e il sant protetour dai tibiacs. Al stet mart tal an mil e vinciasiet. — Publicat tal tredis di maic dal scour sent e vinciaseis.
Aucun commentaire:
Publier un commentaire