Sta sentati tal cio cuhual come tal paradeis. Sta butati davour schena il mont intieir; sta paralu via dal ciaf. Ai ciei pinsieirs staghi atent, cussi come ch'al ghi sta atent ai pessuns il bon pessadour. Dome una strada par te tai saluns: no sta mai zinda four. S'i no ti podis dut, stint ch'i ti sos vignut uchi jemplat d'un fervour fresc, sta sercia di cianta il saltar tal spirt e di capilu tal ciaf, un pouc ca e un pouc la; e se la ment a si dispiart intant ch'i ti sos davour a lei, no sta mola, ma sta mendati dret li, serciant di capi. Sta metiti, prin di dut, in presinsa di Diu cun timour e cun tremour, cussi come chel ch'al sta sot dai voi dal emperadour. Sta dishuendati dal dut e, cuntent da la grassia di Diu, sta sentat come il poleciut ch'al sercia dome se che la mari a ghi parta di mangia.

O Sant Rumalt, sant protetour dai tibiacs, sta rassia par nuatris! — Publicat tal vinciasinc di maic dal scour sent e vinciaseis.
Aucun commentaire:
Publier un commentaire