Dics, dics e duzours pi dics... Stin taca cun «huagiman». Forsit i varis l'idea che chistu dic al sares in calchi mout di meti in rapart cun «gugiman» (chel ch'al dupra la man goucc) e «destriman» (chel ch'al dupra la man dreta), dics jodutt intun ciapitul prin di chistu ca, ma nol e cussi. Ta chistu cas, il sufis a nol si riferis a d'una part anatomica dal carp uman, ma pitost a l'on dut intieir, tal sens che «huagiman» al e una sentinela. In sens pi larc, i lu duprin encia par identifica chei ons ch'a lavurin tant che huardiis di siguressa ta li buteghis, ta lis stassiuns dai trens, tai aiarpartt e via indenant. Cunseis di prununsia: gugimàn, destrimàn, huàgiman.
Stin ades tabaia da la locussiun «da ciaf». Fa una rouba «da ciaf» a voul disi turna a fala dal prinsipitt. Cussi cant ch'un tibiac al dis ch'al stet scugnut «daciafa» una rouba, a voul disi ch'al stet turna a fala dal prinsipit, forsit, par esempli, parse ch'a jera stada fata mal o ch'a jera zuda piarduda che rouba. Di che strada i pudin encia tabaia d'un «dacianovadour», ch'al sares un ch'al fa un «dacianovament» cun che di «dacianova» e via indenant.

Essi a ciavecc: essi strac mart. I boscaroi, dopu un lunc zour di lavour tai boscs, a turnin dongia duzours a ciavecc.
E se ch'i pudin disi a rehuart dal mistieir dal «ciaracrudaroul»? Prin di dut stin turna indavour. Di cuintri al mont urban, la «ciara cruda» a je la natura sovacc, da che la vegetassiun a je spontania, come tai boscs e ta chei atris terens plens di baratt e erbis matis. Cussi un ciaracrudaroul al sares un ch'al lavura a seil viart ta la ciara cruda, o ch'a ghi plas passa dut il sio timp uli. Un boscaroul, par esempli, al e un ciaracrudaroul, come ch'a lu son encia i cuntadins e i ciassadours, par no dismintia parfin i dravours d'una volta. — Publicat tal scour di maic dal scour sent e vinciaseis.
Aucun commentaire:
Publier un commentaire